یک تیر و دو نشان( تهیه غذای خانواده و نینی باهم)

همیشه برام درست کردن غذای گوشت دار برای پسرم خیلی سخت بود(تنبلم دیگه). چون سه تا تکه گوشت رو نمیشد تو زود پز ریخت و تو قابلمه کوچولوش هم تند تند آبش تموم میشه و تا به خودت بیای میبینی ای داد بیداد... ته گرفت!

امروز من به تجربه جدیدی رسیدم:  

برای خودمون میخواستم قیمه بپزم.    

پیاز رو تفت دادم و یکم خودشو گرفت (ولی مثل همیشه که دوست دارم لبه هاش سرخ رنگ شه نه.) بعد گوشت رو ریختم و کمی تفتیدم و سپس لپه های خیس خورده از قبل رو اضافه کردم. در زودپز رو بستم تا بپزند.( دقت کردید بدون زدن ادویه)

بعدکه گوشت پخت، دو سه عددی گوشت و مقداری آب خورش رو جدا کرده و در قابلمه نی نی می ریزیم .

ادامه...

برای نینی: به آب و گوشت، خیلی کم نمک و یک قاشق چای خوری سر خالی پودر جوانه گندم اضافه کردم. 

(میشد سیب زمینی هم ریخت) و گذاشتم کمی بیشتر بپزد.

برای خودمون: لیموها رو ریختم، رب رو توی یک ماهی تابه کوچک با ادویه و کمی آرد تفت دادم و به غذا اضافه کردم و گذاشتم جوش بزنه تا جابیفته.

برنج هم که معمولا به خاطر نی نی کمی دیر آبکش میکنم نرم تر شه.

تجربه ی خوبی بود. امیر علی هم با ولع تموم وعده ای که براش در نظر داشتم رو نوش جون کرد و خوشش اومد.